Menu
RSS
DERS ALMAMIZ DİLEĞİYLE

DERS ALMAMIZ DİLEĞİYLE

Apple kurucu ortağı ve CE...

Bende Kaymakam olmak istiyorum

Bende Kaymakam olmak istiyorum

Emirdağ Mithatpaşa Ortaok...

Ne Oldum Deme !

Ne Oldum Deme !

Genç adam iyi bir terziym...

“Akıl Ve Zeka Oyunları Atölye Sınıfı” açılışı yapıldı

“Akıl Ve Zeka Oyunları Atölye Sınıf…

    Emirdağ Cumhuriyet İl...

'Yaşam Hakkı-Duvar'

'Yaşam Hakkı-Duvar'

Pink Floyd’un kurucusu Ro...

Kanser olmak istemiyorsanız bu yiyeceklerden uzak durun!

Kanser olmak istemiyorsanız bu yiye…

Milyonlarca insan her gün...

HEPİMİZ BİRER ENGELLİ ADAYIYIZ ASLINDA

HEPİMİZ BİRER ENGELLİ ADAYIYIZ ASLI…

Engel deyince, aklınıza u...

Fasl-ı Muhabbet Grup Atışması "GEREK"

Fasl-ı Muhabbet Grup Atışması …

Değerli arkadaşlar, Kıyme...

Ehliyet yenileme ne zaman bitiyor?

Ehliyet yenileme ne zaman bitiyor?

İçişleri Bakanlığı’nın ya...

Dünya Engelliler Günü

Dünya Engelliler Günü

3 Aralık günü 1992 yılınd...

Prev Next

İstiyoruz ama

İstiyoruz ama

Her zaman hep başarılı olmak istedik. Başarılı olduğumuz kadar mutlu olmak istedik hep. Başarılı, mutlu olduğumuz kadar da sağlıklı olmayı istedik elbette.
Başarılı, sağlıklı, mutlu olmak elbette en büyük arzumuz. Kendimizin olduğu kadar yakın çevremizin, arkadaşlarımızın, dostlarımızın hatta bütün insanların böyle olmasını isteriz hep.
Dürüstlük, cömertlik, adalet, hoşgörü, çalışkanlık, yardımseverlik, güler yüz, mertlik… uğruna yapmayacağımız yoktur.
Sağlıklı, bilgili, üretken, namuslu, cesur, kendiyle barışık, çevresiyle barışık … olabilmek için yapamayacağımız fedakârlık da yoktur.
Akıl, zekâ, şahsiyet ve bilgisiyle örnek biri olmayı istemeyenimiz yoktur.
Sözü sohbeti çekilen adam olmayı mutlaka isteriz.
Varlığımızla beyinlere, gönüllere şuurlara kazınmak, belli edemesek de, mutlaka isteğimizdir.
İsteriz istemesine de hayatımızın yönünü ve yolunu bulmamızı sağlayacak bu esaslarla ilgili olarak neler düşündüğümüz hususu biraz su götürüyor değil mi?
Hayatımızı anlamlı ve kontrol edilebilir hâle getirebilmek için verdiğimiz mücadeledeki başarımızı sorguladığımızı tam söyleyemiyoruz değil mi?
Kullanılmasında her zaman başkasına akıl verirken kendimizin bir türlü başarılı olmadığı zaman ile ilgili problemimizi çözebildik mi?
Zamana zamanla yenildiğimizi anlayabiliyor muyuz? Zamanı tükettiğimizi zannederken aslına onun bizi tükettiğini fark ettiğimizde vakit çok geç oluyor değil mi?
Yukarıdaki tespitler bizi epey zorladı değil mi?
Hep güvendiğimiz ve hatta hep övündüğümüz zekâmızı geliştirmek için, hayat mücadelesinde ne kadar başarılı bulduğumuzu tespit için, hayatta başarılı olup olmadığımızı biraz olsun anlayabilmek için aşağıdaki hususlara bir kere daha dikkate ne dersiniz?
Para kazanırken para kaybederken; mal mülk servet edinirken rahatımıza düşkünlüğümüzün ölçüsünü ayarlayabildik mi?
Uyumlu, umutlu, tutkulu olabildik mi?
Rahatına düşkün olduğumuz kadar başkalarının rahatını bozabildiğimizi, bozduğumuzu akledebildik mi?
Beklerken, beklemeyi bilirken, beklemeyi öğrenmeye gayret ederken başımıza erkenden geliverenlere de hazırlıklı olabilmeyi başarabildik mi?
Herkesten beklediğimiz dürüstlüğün kendimizde ne kadar olduğunu, kendi kendimize ne kadar dürüst olabildiğimizi hesap edebildik mi?
Her türlü görüşe kulak vereyim derken gönül vermemiz gerekenleri ıskaladık mı?
Neler olmasını istiyoruz, neler oluyor; bu konu ile ilgili düşünce ve çözüm yollarımız var mı?
Bizim diğer insanlara göre daha iyi yapacağımız işlerin neler olduğunu hiç düşündük mü?
Yapılması gerekenler arasında öncelik sıramız var mı?
Neredeyse herkesin her söylediğini gereksiz bulurken ağzımızdan çıkanları kulağımızın duyup durmadığı konusunda bir endişemiz oldu mu?
Çözebilecek konumdayken şikâyet etmeye hakkımız olmadığını hesaba kattık mı?
Çevremize dikkatle ve ciddiyetle bakmayı becerebildik mi?
Her doğruyu her zaman her yerde söylemek gerekmediğini bildik de her söylediğimizin doğru olması gerektiğine dikkat ettik mi?
Bir yıl, beş yıl, on yıl sonra nasıl bir hayat yaşıyor olacağımızı aklımıza geldi mi hiç?
Hayatımızın daha kaliteli olması için çabamız oldu mu hiç?
Elimizdeki kaynakları yeterli değerlendirip değerlendiremediğimiz hususunda kendimizi sorguya çektik mi hiç?
Arada bir de olsa ‘Yarın daha başka, daha iyi bir insan olacağım’ diyebildik mi hiç?
Hayatımızda değişim gereğine inanıp da bu konuda neler yaptık ki?
Kısır çekişmeler, iletişim çatışmaları, iletişim engellerinde neleri, nasıl, niçin çözmeye çalıştık ki?
Yaşadığımız toplumun bizden beklentilerine ne kadar cevap verebildik ki?
Arkamızda bırakacaklarımızı, bıraktıklarımızı bir kere olsun yeniden gözden geçirebildik mi ki?
Evet, evet…
Hayatı birbirimize kolaylaştırmak adına neler yapabildik ki?
Tutamayanın eli, göremeyenin gözü, yürüyemeyenin ayağı, konuşamayanın dili olabildik mi ki?

Hep istedik, hep istedik, hep istedik ama ‘katreden denize dönüşebilme umudumuzu’ yitirdik mi sizce?

Yorum Ekle

Gerekli olan (*) işaretli alanlara gerekli bilgileri girdiğinizden emin olun. HTML kod izni yoktur.

yukarı çık
Info for bonus Review William Hill here.