Garip Hasan

Yanıp yanıp sönerek, hep küllere karıştı

Yaşadığı anları övemedi bir türlü

 Kini gömdü torağa, herkes ile barıştı

Acı veren soluymuş sevemedi bir türlü

 

Her cefayı yaşadı çile çile dert ördü

 Ne sevildi bir kere ne de merhamet gördü

 Çekildi bir köşeye sefil bir hayat sürdü

 Ağır ağır yol aldı, evemedi bir türlü

 

Hep gönlüyle ağladı, kimseyi incitmedi

 Birkaç ufak çabası ona fayda etmedi

 Derde derman aradı ama gücü yetmedi

 Yakasından tutup da dövemedi bir türlü

 

Kendisiyle uğraştı cebelleşti boş yere

 Gözyaşını dökerek, kahrederdi kadere

 Kaldırarak başını göğsünü gere gere

 Karşısına geçip de sövemedi bir türlü

 

Şükrü TÜRKMEN